Wiele atutów gazu ziemnego, czyli c.d. kogeneracji

Pierwszym są stosunkowo niskie koszty inwestycji.

Dość proste technicznie bloki energetyczne, niewymagające drogich instalacji odsiarczania spalin, dają w efekcie tańsze od użytkowanych dotychczas elektrowni i elektrociepłowni węglowych czy wykorzystujących biomasę.

Kolejny atut energetyki gazowej to stosunkowo prosta i niewymagająca dużych terenów infrastruktura przy takich zakładach. Do elektrociepłowni gazowej nie trzeba doprowadzać specjalnych torów kolejowych, budować bocznic i wydzielać przy nich ogromnych terenów pod skład węgla. To również obniża koszt inwestycji.

Gazowa kogeneracja to także jeden z najbardziej efektywnych energetycznie systemów produkcji, umożliwiający osiągnięcie bardzo wysokiej sprawności wytwarzania energii. Bloki gazowo-parowe mogą osiągać sprawność około 90 proc., a ich wielkość i elastyczność pracy może być z powodzeniem dostosowywana do potrzeb odbiorców ciepła w danej lokalizacj i. Instalacje węglowe nie mają aż tak korzystnych parametrów.

Powyższe argumenty powinny przekonać osoby odpowiedzialne za politykę energetyczną do znalezienia sposobu wsparcia dla kogeneracji gazowej. Podstawowym postulatem musi być przedłużenie systemu wsparcia, aby mógł stać się rzeczywistym katalizatorem inwestycji w sektorze. Oprócz wydłużenia okresu obowiązywania żółtych certyfikatów przynajmniej do roku 2020, wyznaczonego jako kamień milowy dla pakietu klimatycznego, znaczenie będzie miało też ograniczenie uznaniowości w funkcjonowaniu systemu. Obecnie kluczową rolę w wycenie żółtych certyfikatów odgrywa prezes Urzędu Regulacji Energetyki. Od jego decyzji zależy wysokość opłaty zastępczej w stosunku do ceny rynkowej - może fluktuować od 15 do 110 proc. ceny sprzedaży energii na rynku konkurencyjnym. Te widełki mają zbyt dużą rozpiętość i nie dość konkretnie precyzują zasady przyznawania takiego lub innego wskaźnika. Inwestorzy i banki zazwyczaj nie lubią uznaniowości - wolą wiedzieć z góry, na co mogą liczyć.