Dyrektor skansenu: nie jesteśmy symbolem zacofania

Dziś w dyskusji o rozwoju regionu słychać język czasów Nowej Huty, z wielkimi socjalistycznymi budowami, dwupasmowymi szerokimi drogami prowadzącymi do nowoczesności - mówi dyrektor muzeum w Olsztynku.

Ostatnio regularnie słyszymy ostrzeżenie, że Warmia i Mazury staną się skansenem. Mówią tak przede wszystkim przeciwnicy Mazurskiego Parku Narodowego i przydrożnych alei. Ostatnio do grona straszących skansenem dołączył znany kierowca Krzysztof Hołowczyc, gdy przekonywał do wycinania drzew przy drogach.

Według różnych słowników mianem skansenu określamy muzeum pod gołym niebem, a tylko potocznie coś zacofanego. Ale właśnie to potoczne znacznie trafiło - jak widać - na podatny grunt, choć mamy w Olsztynku jeden z najpiękniejszych i najstarszych parków etnograficznych w Polsce.

ROZMOWA O SKANSENIE

Tomasz Kurs: Nie lepiej zdjąć z szyldu nazwę „skansen”, skoro to takie zacofane? Często musi się pan tłumaczyć, że skansen to nie tylko stare garnki i chałupy?

Marian Juszczyński, dyrektor skansenu w Olsztynku: Właśnie, że nie. Dla pełnego blokowisk miasta skansen daje okazję, by wejść w świat natury i ciągłości kultury. Świadomi ludzie doskonale o tym wiedzą. Nie boją się skansenu i dostrzegają jego bogactwo.

Przez ostatni rok wielu ludzi, w tym znanych, wyjątkowo często straszyło nas skansenem. Mówią, że zostaniemy nim, jeśli nie będą wycinane przydrożne drzewa albo gdy powstanie na Mazurach park narodowy.

- W tej absurdalnej logice drzewa są sprawcami wypadków. Ale jeśli zagrażają bezpieczeństwu kierowców, to tak samo jak przejścia dla pieszych, skrzyżowania i inne przeszkody. Jak widać, nic nie znaczy fakt, że na poszerzonych drogach, gdzie już wycięto drzewa, liczba wypadków wcale się nie zmniejsza. Niedawno niemiecki turysta mówił, że u nas jest pięknie, ale boi się jeździć drogami. On nie skarżył się na drzewa, lecz dziury, nierówne nawierzchnie, zapuszczone pobocza.

Choć kierowana przez pana placówka należy do najładniejszych w Polsce, lokalni politycy, jak widać, kojarzą skansen negatywnie.

- Zapraszam ich zatem do skansenu. Niech pokażą, co ich zdaniem jest tutaj symbolem zacofania. Bo przecież nie tradycja i kultura, którą tu pokazujemy. Już szybciej są nim dziurawe drogi, których nie potrafimy wyremontować. Niestety, świat niektórych ludzi obejmuje zaledwie szerokość jezdni i jej pobocze, a nie cel, do którego ta droga prowadzi. To właśnie ten sposób myślenia nie odpowiada wyzwaniom współczesności i to oni są zacofani.

Dlaczego więc straszą skansenem?

- To zapis pewnej mentalności. Kojarzą skansen z mieszkańcem wsi Taplary z "Konopielki", z łapciami na nogach, z biedą. To język czasów Nowej Huty albo filmów w stylu "Czterdziestolatka". Z wielkimi socjalistycznymi budowami, dwupasmowymi drogami do "nowoczesności". W tym myśleniu środowisko naturalne traktowane jest jako balast. Nic dziwnego, że dla nich jakaś tam Natura 2000 i oceny środowiskowe to przeszkody, przez które nic nie da się zbudować. Minie sporo czasu, zanim się przekonają, że przyroda oraz park narodowy to ekonomia i za parę lat największy nasz biznes.

Jeśli skansen nie jest symbolem zacofania to co nim jest? A co jest nowoczesne?

- Synonimem nowoczesności dla wielu jest dziś hipermarket. Historyczna architektura i krajobraz kulturowy są wokół nas i nie można tego rozmienić na styropianową i betonową nowoczesność. Jeśli decydenci tego nie zrozumieją, to kiedyś pozostanie nam oglądanie tego świata jedynie w skansenie w Olsztynku.

Napisz:

Czy przeciwnicy skansenu są nowocześni?

e-mail: [e-mail]

telefon: 194 86